Odmiana jadalna
Średnio wczesna odmiana o żółtym miąższu i wysokich walorach smakowych, typ kulinarny ogólnoużytkowy do lekko mączystego. Daje bardzo wysoki plon, jest odporna na suszę i nadaje się do przetwórstwa oraz konfekcji.
ODMIANA ŚREDNIO WCZESNA
- Typ kulinarny: ogólnoużytkowy do lekko mączystego B-BC
- Dni wegetacji: 138
- Plon t/ha: 52,5
- Skrobia % 16,9
Opis odmiany:
- miąższ żółty
- wysokie walory smakowe
- bardzo wysoki plon handlowy
- niskie wymagania glebowe i wodne
- odmiana tolerancyjna na suszę
- przydatna do przetwórstwa i konfekcji
Więcej o odmianie
Tajfun to jedna z najbardziej rozpoznawalnych odmian wyhodowanych w Strzekęcinie, zarejestrowana w 2004 roku. Wegetacja trwa 138 dni, plon wynosi 52,5 t/ha, a zawartość skrobi 16,9% — jedna z najwyższych w naszej ofercie jadalnej.
Miąższ jest żółty, typ kulinarny ogólnoużytkowy do lekko mączystego (BB-C). W ocenie smaku odmiana uzyskuje najwyższy wynik w naszej ofercie.
Tolerancja na suszę
To cecha, która wyróżnia Tajfuna na tle pozostałych odmian i zyskuje na znaczeniu z każdym kolejnym sezonem. Przy coraz częstszych niedoborach wody w lipcu i sierpniu odmiana zdolna do wydania plonu mimo stresu wodnego ogranicza ryzyko całego gospodarstwa. Dla producentów na glebach lżejszych, bez możliwości nawadniania, to często argument decydujący.
Przydatność do przetwórstwa
Podwyższona zawartość skrobi i niska wilgotność miąższu sprawiają, że Tajfun nadaje się nie tylko na rynek świeży, ale też do dalszego przetworzenia. Duże, wyrównane bulwy dobrze znoszą konfekcjonowanie. Daje to elastyczność zbytu — ten sam plon można skierować do różnych odbiorców, w zależności od koniunktury.
Dla kogo
Odmiana dla gospodarstw na stanowiskach o ograniczonej dostępności wody, nastawionych na zbiór jesienny. Sprawdzi się zarówno w sprzedaży na rynek świeży, jak i u odbiorców przetwórczych.
Podobne odmiany
W grupie średnio wczesnych oferujemy Mazura o zbliżonej zawartości skrobi i niskich wymaganiach glebowych oraz Irgę o różowej skórce. Na dłuższe przechowywanie sprawdzi się średnio późna Bryza, a na wcześniejszy zbiór — wczesny Ignacy.
